Siyam Kedisiyle Sokak Kedisinin Aşkı: İmkansız Takas

Sevgililer Günü'ne Siyam kedisi Maviş'in hikayesiyle uyandık. Bir sokak kedisini seviyor ve evinden atılıyor. Olsun Maviş değil, onu atanlar utansın. Olacaksa eğer, herkesin Maviş gibi bir sevgilisi olsun.

Fuzuli "Leyla ile Mecnun"u yazdıktan sonra sevgililer ya da aşıklar için başka ne yazılabilirdi ki? Ama yine de sevgililer ve sevgililik hakkında, icad edildiğinden beridir de sevgililer günü hakkında felsefi, popüler, edebi, ilmi, sosyolojik o kadar çok şey söylendi ki yüzyıllardır, geriye kalan tekrar, sayıklama...

Mersin'de sokak kedisiyle çiftleştip gebe kaldığı için sahibinin reddettiği Siyam kedisi Maviş'in hikayesi ise 14 Şubat sabahına bir anlam kattı, derin ve sahici bir etki yarattı.

Bir sokak kedisi sevdim... 

Maviş'in "sahibi"" ( bu sözcük pek uygun kaçmıyor ama şimdi yerine ne söylemek gerektiğini düşünmek için zaman yok) "davul bile dengi dengine" diyerek, "soysuz" sokak kedisini yakıştıramamış Maviş'e, aşkının meyvası yavrularını da istememiş, bir veterinere teslim etmiş...

Fakat fotoğraf insanın içini rahatlatıyor. Maviş'in umurunda değil, yavrularını emziriyor ve sanki "Ben nasılsa bir lokma mama heryerde bulurum" diye bakıyor.

"Yüksek ırkını" falan bir yana bırakıp gönlünümüzü kazanan Maviş üzülmesin, ona mutlaka yeni bir ev bulunur... Soylu ve güzel bir kedi olmaktan çok, kalender ve "serseri" olduğundan ...

Bu toplumsal sınıf farkı, ırk meselesi insan dünyasının her alanında ve tabii aşkta da ayrımcılıkların en alasının nedenidir, dünya edebiyat ve sinema tarihi buradan çıkan aşk acılarını anlata anlata bitirememiştir...

Hatta aynı Maviş'in başına geldiği üzere soylu ve zengin sınıftan gelen kişinin bunu reddetmesi daha ağır cezalandırılan bir tutumdur genellikle.

Yine de kutlu olsun...

Fakat bunun dışında ırk, soy, sop, sınıf farkı, yaş farkı, zihniyet farkı, toplumsal baskılar ve başka aklımıza gelmeyen bir yığın nedenle o kadar çok kavuşamayan/kavuşturulamayan sevgili var ki...

Ama tabii bir yandan da hayatta kalma derdi, metropol yaşamı, bütün bu oyukların üzerini örtüyor. "Sevgilim odun, hediye almıyor" afişleri, kırmızı kalpler, hediyeler, bonus'lar, bir alana bir bedavalar'la, "bir çift olarak" tüketici olmakla, sevgiliyle aramızdaki mesafe ya da mesafesizlik görünmez hale geliyor. Maviş'in hikayesi kadar ortada, açık ve sert hikayelere tahammülümüz kalmıyor. 

Bizi sert hakikatle yeniden buluşturduğu için Maviş'e teşekkür eder, sevgililer gününüzü kutlarız...